Labels

zondag 9 mei 2010

Romantic (geschreven: 12 maart '09)

Misschien was het de zwoele zomerlucht die traag over de bloembedden stroomden. Misschien was het de koffie, de sterke zwarte koffie waarin de felle zon weerspiegelde tot het pijn deed. Misschien je diepblauwe ogen, waarin je kon verdrinken als een verraderlijk rustige zee. Zacht schuimende golven vloeiden vanuit je ogen en landen op de plastic tafeltjes, op het donkere asfalt en kropen over het gras richting de horizon. Ik kon de kwallen horen fluisteren als ik mijn hoofd omdraaiden, en de zilveren oorbellen in mijn nek rinkelde.

De omgeving was het in ieder geval niet. Stinkende walmen kwamen uit de kleine snackbar en vermengt met de geur van benzine en uitlaatgassen tot een giftig mengsel. Plastic bekertjes, smoezelige blaadjes en oude sigarettenpeuken hadden zich opgehoopt tot een dikke zwarte laag die zich ophoopte tegen alles wat ook maar een beetje uitstak.

‘Ma bella,’
Ik heb je woorden opgeschreven in mijn zakagenda,
‘voila, un café’
… gekrast in mijn geheugen,
‘pour toi!’
en ik wist wat je bedoelde toen ik mijn koffie aannam en mijn ogen brandde aan de scherpe zon.

De avond kwam, in de verte hoorde ik je stem fluisteren. Zachte woorden in een vreemde taal.

De avond kwam en ging, de nacht viel in, en ik bewonderde de sterren in jouw ogen. Twinkelende vonkjes sprongen heen en weer, kusten in je pupil en weerspiegelde in mijn ogen.

Alle ochtenden zijn eenzaam en alleen, vooral als ze gevuld worden met herinneringen aan dromen en flarden hoop van de vorige dag. Ik dronk mijn koffie maar jouw ogen weerspiegelden niet langer in de mijne.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen