maandag 5 september 2011

Bewustzijn

In een droom
was het water in mijn navel
de bron van de boom
en ik had takken als rafelranden
en vingers als knoppen
vastgeklemd
maar opengebarsten
toen het lente werd.

En de restlucht zoog zich uit mijn logen
en mijn nieren dreven, ingebed in bloed,
steeds verder weg van mij,
en ik zag
hoe eenzaam ze waren
en glibberig. Twee lege organen.

En mijn baarmoeder verdronk
in uitgestelde ongesteldheden; ik had
te lang gewacht,
toen mijn darmen openwaaiden,
ik had teveel verwacht, zag hoe ze vervlogen.

Ik zag zelfs hoe het zwakke kloppen van mijn hart
zich ontrukte aan de duisternis van mijn borstkas.

En met de wetenschap ontdaan te zijn
van alles wat ik was, bleek mijn ik, slechts
een utopie van mijn hersenkwab.


1 opmerking:

  1. Ik moet zeggen dat ik heel erg blij was toen ik weeer een reactie van je kreeg, heel fijn. Het is een beetje rustig bij mij geweest (bij iedereen volgens mij) dus wat actie is ook leuk.Ik heb het radio progamma geluisterd en ik vond de muziek heel mooi juist! Ik heb thuis ook nog fadomuziek, het is soms fijn om even niet naar de tekst te luisteren. Wel kwam ik er achter dat jij 17 bent(wat bezielde me om te denken dat jij 14 was, ik snap mezelf nog steeds niet). Ik vind het ook gek om je stem te horen, want dat is gewoon zo. Het waren wel mooie gedichten! Wat tof dat je die wedstrijd gewonnen hebt en zelfs al op de radio mag :) Ik vond de reclame dus helemaal niet erg!

    BeantwoordenVerwijderen