Labels

zaterdag 8 mei 2010

't Verward wel

binnen in mij is het verdraaid lastig:

alle cellen lijken versmolten te
zijn tot één brok gelatine
waarin de stukjes DNA
- met een tedere golfslag -
voorbij drijven

en mijn verwoed ingekraste
levenslijnen verwikkelen zich nu
(langzaam maar zeker)
rond mijn polsen waar het begin en
het einde versmelten tot een
allesoverheersende
kluwen draad

ik mis steeds de verbanden, de
congruentie en de mathematiek,
alles wat mij bond is verbroken
tot ik meedrijf met de resten
en nalatenschap van
wat ik zo’n beetje was

tussen
rochelende ribosomen,
systemen zonder naam en ordering,
vervaagde structuren en
naamloze ondernemingen,

al die dingen die
je overkomen als je je opensplijt en
neervlijt

ik weet niet hoe het heten mag en
heb er nochtans geen naam voor

maar ’t verward wel

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen